Chapter 0303

ตอนที่ 303 ช่างเถอะ แกล้งตายไปแล้วกัน

ช่วงพลบค่ำ เฉินเซียวก็มาถึงโรงแรม

เขาวางกระเป๋าเดินทางลง นั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

ดึกสงัดเมื่อคืนโพสต์รูปของกิน แฟนคลับน่าจะโอดครวญกันระงมเลยล่ะสิ?

ฮิ ๆ ชอบเห็นท่าทางหดหู่ของพวกนายที่สุดเลย

เฉินเซียวคลิกเปิดดูช่องแสดงความคิดเห็นของโพสต์ล่าสุด รอยยิ้มพลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

ความคิดเห็นที่มียอดกดถูกใจสูงสุดนี่มันผีอะไรกัน

เขาใจดีงั้นเหรอ?

ตี๋หลุนทิ้งปมปริศนาไว้มากมายเพื่อทรมานผู้อ่าน แต่เขาไม่เคยทำแบบนี้เลยสักครั้งเนี่ยนะ?

แถมยังพูดอะไรอย่าง “เป็นคนที่จิตใจดีงามขนาดไหนกันนะ? มโนธรรมของทุกคนไม่รู้สึกเจ็บปวดบ้างเลยเหรอ?”