เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 290 นักข่าวครับ คุณไม่ต้องพูดถึงผมหรอก ชมผู้กำกับฟางให้เยอะ ๆ ก็พอ
“บอกไม่ถูกเหมือนกัน” เฉินเซียวเหลือบมองหน้าจอ หันกลับมายิ้มพลางกล่าว “ละครราชวงศ์ชิงมีภาพหลุดได้ง่ายมาก พิถีพิถันถึงระดับนี้ก็อาจจะยังมีปัญหาอยู่ดี ก็พยายามให้เต็มที่แล้วกัน”
“พวกเราเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องทำให้มีความจริงแท้ขนาดนี้ด้วย”
เฉินเซียวครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนอธิบายว่า
“เอ่อ นี่เกี่ยวกับเจตจำนงในการสร้างสรรค์ ตอนที่คณะทำงานโครงการพวกเราประชุมกันได้กำหนดโทนหลักไว้ นั่นคือ ผู้ชมหลังจากดูละครย้อนยุคมามาก อาจจะอยากข้ามมิติไปอยู่ในวังหลัง ไปเป็นพระสนมของฮ่องเต้ คิดว่าเป็นเรื่องที่ได้กินหรูอยู่สบาย แต่ความเป็นจริงแล้วไม่ได้เป็นแบบนั้น”
“ทัศนคติเบื้องลึกที่สุดของพวกเราคือทัศนคติแบบสัจนิยม อยากสะท้อนให้เห็นวังหลังภายใต้ระบบศักดินาในยุคนั้น อีกอย่างให้ผู้กำกับฟางมาถ่ายทอดเรื่องความรัก นี่ไม่ใช่การสร้างความลำบากให้เขาเหรอ”