กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 284 ฉัน…ไม่เสียใจ ฉัน…ไม่เสียใจจริง ๆ
เฉินเซียวส่ายหน้ายิ้มบาง ๆ “ไม่มีเลย ทุกคนล้อเล่นน่ารักดี ฉันชอบพวกภาพแคปจากเกม ‘ให้เฉินเตาเตาไปจับหมูป่าเถอะ’ น่ารักดี ทุกคนไม่ต้องเก็บไปคิดมากหรอก”
นักข่าวถามต่อ “เช่นนั้นท่านเสียใจเพราะได้รับผลกระทบจาก ‘ชีวิตอยู่’ หรือเปล่า”
“ก็ไม่เชิง ฉัน……”
เฉินเซียวหุบรอยยิ้ม สายตาลดต่ำลงเล็กน้อย ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ “ไม่เสียใจ ไม่เสียใจจริง ๆ แค่เหนื่อยไปหน่อย อยากพักผ่อนบ้างก็เท่านั้น”
พูดจบ เฉินเซียวก็วางไมโครโฟนลง
เฮอะ ๆ ไม่ได้พูดโกหกสักคำเลยนะ
เขาไม่ได้เสียใจจริง ๆ
แล้วก็เหนื่อยไปหน่อย อยากพักจริง ๆ นั่นแหละ เพียงแต่ระดับของ “ไปหน่อย” นั้นแทบจะเป็นศูนย์
เขาเป็นคนดี ไม่หลอกลวงใคร