กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 252 โดนเขาเชือดแล้ว ยังต้องรู้สึกผิดต่อเขาอีก
บนชั้นสองของร้านอาหารขึ้นชื่อมณฑลส่านแห่งหนึ่งใกล้กับเรือนตระกูลโจว กองถ่ายกำลังรับประทานอาหารกันอยู่
เฉินเซียว ซุนลี่ ฉืออวี่ และหวังรุ่ย นั่งด้วยกัน ทุกคนอายุราว 20 ถึง 30 ปี บรรยากาศการกินข้าวค่อนข้างผ่อนคลาย
ซุนลี่ซดน้ำซุปขนมปังเนื้อแกะคำสุดท้ายในชามลงไป เรอออกมาอย่างพึงพอใจ เช็ดปากพลางมองเมนูบนผนังแล้วทอดถอนใจ:
“เจียงสุ่ยอวี๋อวี๋ บะหมี่เปียงเปียง ขนมทอดพัฟพัฟ ตั้งชื่อได้น่ารักไม่เบาเลย”
“อืม จริงด้วย ทางมณฑลหลู่ของเราก็...” ฉืออวี่เพิ่งคิดจะคุยเรื่องอาหารของมณฑลหลู่ มือถือก็ดังขึ้นมากะทันหัน