กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 237 น่าสงสารจริง ๆ อายุน้อยขนาดนี้ก็สูญเสียความสุขจากการกินลมแล้งเสียแล้ว
พี่สาวปี้สยงเอามือปิดปากแล้วพูดเบา ๆ “คุณพระช่วย... ฉันซาบซึ้งนิดหน่อย ซาบซึ้งมากจริง ๆ”
หญิงสาวผมสั้นทอดถอนใจ “บนตัวนางเต็มไปด้วยพละกำลังแห่งความโหยหาเสรีภาพ”
“ใช่ ความปล่อยวางที่ไม่สนใจสายตาของคนอื่น ความรู้สึกของการได้กลับมาเป็นตัวเอง มันดีจริง ๆ” ปี้สยงกุมสองแก้มทอดถอนใจ แววตาเป็นประกายระยับ
เธอตั้งแต่เล็กจนโต เพราะชอบคอมพิวเตอร์ จึงพบเจอสายตาแปลก ๆ มานับไม่ถ้วน โดยเฉพาะพวกญาติ ๆ ที่มีค่านิยมเหมารวมเรื่องผู้ชายผู้หญิง