กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 162 กังฟูปิดกล้อง ดนตรีประกอบกู่เจิง
วันพักผ่อนคล้ายกับเปิดความเร็วสองเท่า วันหยุดถูกใช้หมดลงอย่างรวดเร็วจนเหลือศูนย์ กองถ่ายทุ่มเทให้กับการถ่ายทำอีกครั้ง
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงบ่ายวันที่ 10 มกราคม
ในภาพบนจอมอนิเตอร์ตรงหน้าฟางหรง
ใจกลางชุมชนคอกหมูที่เคยเงียบสงบปรองดอง บัดนี้ยุบตัวลงกลายเป็นหลุมยักษ์รูปฝ่ามือ
ข้างหลุมยักษ์ อสูรเทพอัคคีเงยหน้าอาบแสงอาทิตย์ “นี่คือวิชาฝ่ามืออะไรกัน”
ตัวเอกหันกลับมาเอ่ยลอย ๆ “อยากเรียนล่ะสิ ฉันสอนให้นายสิ”
ดวงตาของอสูรเทพอัคคีสั่นไหว ทั้งร่างชะงักงันอยู่กับที่ ในสายตาของเขา คนตรงหน้าอาบแสงสีทองบนศีรษะ เงาร่างสูงใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ระหว่างฟ้าดิน
น้ำตาไหลรินลงมาจากหางตาของอสูรเทพอัคคี ปีกจมูกสั่นระริก ขาอ่อนแรงคุกเข่าลงกับพื้น เอ่ยอย่างสั่นเทาและมาจากใจจริง “ฉันแพ้แล้ว”
มุมกล้องถอยห่างออกไป