กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 155 กลิ่นอายชีวิตในชุมชนคอกหมู
เมืองหลวงที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้
ริมทะเลสาบที่อยู่ห่างจากเรือนพักสไตล์ซูโจวไปราวร้อยเมตร
เฉินหมิงฟู่ถือคันเบ็ด นั่งอยู่บนม้านั่งไม้
ข้างเท้าเขา มีแมวที่ผูกสายจูงตัวหนึ่งนอนหงายพุง กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้น
“อวิ๋นเพลิง แกอย่าเพิ่งใจร้อนสิ พวกเราไม่เคยกลับมือเปล่าอยู่แล้ว ตกขึ้นมาได้แน่นอน”
สิ้นเสียงพูด โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น
เฉินหมิงฟู่หยิบมือถือออกมา เปิดลำโพง “ฮัลโหล มีอะไรเหรอ”
เสียงของเฉินเซียวดังออกมาจากโทรศัพท์ “พ่อ อยากหาเงินไหม”
“มีธุระอะไรก็ว่ามาตรง ๆ”