Chapter 0146

ตอนที่ 146 ไร้บทพูดแม้แต่คำเดียว สายตาสะกดนิ่งทั้งลาน

เฉินเซียวหยิบวิกผมขึ้นมา มองสำรวจอยู่สองแวบ คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย

วิกผมดัดลอนหยอยสีดำ...

พวกคุณกำลังทดสอบนักแสดง หรือว่ากำลังทดสอบผู้กำกับกันแน่เนี่ย

ช่างเถอะ ก็แค่ช่วยเล่นรับส่งบทเท่านั้น

เขาสวมวิกผมและหน้ากากอนามัย เดินไปข้างโต๊ะไม้หน้าเลนส์กล้อง

โต๊ะไม้ตัวนี้ใช้สมมติเป็นรถขายไอศกรีม

สิ้นเสียง “Action!” ของซุนลี่

เฉินเซียวสูดหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป เขาไม่ใช่เฉินเซียวอีกต่อไป แต่คืออาฝาง

อาฝางถือเศษผ้าขี้ริ้วเช็ดถูรถขายไอศกรีม