กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 103 เพลงบรรเลงล้วนหนึ่งบท แสดงให้เห็นทั้งมนุษยชาติและจักรวาลไปพร้อมกันงั้นหรือ?!
ขณะที่ทั้งสามคนกำลังคุยเรื่องปัญหาการบรรเลงเพลงอยู่ในหอแสดงดนตรี
บริเวณใกล้เคียงกับหอแสดงดนตรี ฟางหรงผู้กำกับภาพและผู้กำกับการคัดเลือกนักแสดงต่างถือเครื่องดื่มกาแฟร้อน ๆ คนละแก้ว เดินออกมาจากร้านเครื่องดื่มแห่งหนึ่ง
เหยียบย่ำไปบนหิมะ ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด เดินมุ่งหน้าไปยังหอแสดงดนตรี
เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง
“ผู้กำกับฟาง!”
ทั้งสองคนหันกลับไปมอง ชายคนหนึ่งที่สวมเสื้อขนเป็ดทรงเสื้อคลุมทหารกำลังเดินยิ้มแย้มอย่างสดใสตรงมาทางพวกเขา
ฟางหรงหันหน้าไปมองแวบเดียว ก็จำได้ว่านี่คือนักเปียโนอิ่นเส้าหรง
“อาจารย์อิ่น อรุณสวัสดิ์ คุณมาที่นี่มีงานเหรอ”