กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 100 ดึงดันจะถ่ายหนังให้ได้? ความดื้อรั้นหาเรื่องแท้ ๆ!
เสียงแม่เพิ่งจะเงียบลง ตรงประตูก็มีเสียงเปิดประตูดังแว่วมา
เฉินเซียวมองไปยังประตู ก็เห็นประตูค่อย ๆ แง้มออก พ่อเดินเหนื่อยล้าเต็มกลืนเข้ามาข้างใน
ผมสั้นตรงไรผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย เหมือนตอนกำลังขบคิดโจทย์คณิตศาสตร์ไม่มีผิด คาดว่าคงขยี้หัวตัวเองมา
ซี่ ทำให้เส้นผมที่เดิมทีก็มีอยู่น้อยนิดยิ่งร่อยหรอหนักเข้าไปอีก
โชคดีที่ฉันมียาปรับปรุงกายภาพ ไม่มีทางหัวล้าน
ไม่อย่างนั้นพอเห็นหัวพ่อนี่เข้า คงต้องกระสับกระส่ายว้าวุ่นไปทั้งวัน
แม่รีบปรี่เข้าไปหา “หมิงฟู่ ในที่สุดคุณก็กลับมาเสียที ฉันเกือบจะพากระทั่งเฉินเซียวออกไปตามหาคุณแล้ว”
“หยุด!”
พ่อยกมือห้ามไม่ให้แม่พูดต่อพลางลูบหน้าอกตัวเอง สีหน้ารังเกียจเต็มทน “ฉันได้ยินชื่อนี้แล้วอยากจะอาเจียน”