เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 90 ขาดเงินหรือ ผมมาลงทุนเอง
โจวเทายกถ้วยชาขึ้นด้วยมือขวา ซดดังซี้ด แล้วเริ่มอ่านบทภาพยนตร์ฉบับย่ออย่างสบายอารมณ์
“บนโลกในอนาคตอันใกล้ ผืนทรายสีเหลืองเกลื่อนกลาด พายุฝุ่นทรายพัดกระหน่ำไม่ขาดสาย พืชผลทางการเกษตรอย่างข้าวสาลีสูญพันธุ์เพราะโรคเหี่ยวเฉา...”
สีหน้าของโจวเทาจริงจังขึ้นมา เขาลดขาที่ไขว่ห้างลง วางถ้วยชา แล้วอ่านตัวอักษรทีละบรรทัดอย่างละเอียด
“...เมอร์ฟี ลูกสาวของตัวเอก พบสัญญาณที่ภูตทิ้งไว้ในห้องนอน”
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
ภูตงั้นหรือ
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถ่ายทำภาพยนตร์ แต่นายกลับเสกภูตโผล่ออกมาให้ฉันเนี่ยนะ
เขาช้อนสายตาเหลือบมองเฉินเซียวแวบหนึ่ง แล้วจึงเบนสายตากลับไปยังบทภาพยนตร์อีกครั้ง
ผู้กำกับเฉินก็ไม่ได้โง่ ภูตตนนี้คงมีความหมายแฝงอื่นอยู่ใช่ไหม