Chapter 0042

ตอนที่ 42 บทภาพยนตร์ราชันอำมหิตกับโฉมสะคราญเป็นรูปเป็นร่าง!

เหยาเหวาลุกขึ้นเดินไปยังห้องหนังสือ “ฉันจะไปร่างโครงบทภาพยนตร์ อาหารกลางวันค่อยเรียกฉัน”

“ได้”

เหยาเหวาปิดประตูห้องหนังสือ นั่งลงบนเก้าอี้ไม้พะยูง แล้วเริ่มวางโครงเรื่อง

เป้าหมายของภาพยนตร์สั้นคือการโปรโมตงิ้วปักกิ่งให้สาธารณชน โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ จะดึงดูดคนรุ่นใหม่อย่างไรดี?

สร้างสรรค์บทงิ้วปักกิ่งสักเรื่องหรือ?

แบบนี้ใช้ไม่ได้แน่นอน ภาพยนตร์สั้นประชาสัมพันธ์จะต้องทำให้คนที่ไร้ความรู้สึกต่องิ้วปักกิ่งเกิดความสนใจขึ้นมา

เช่นนั้นจะทำอย่างไรดีเล่า?

เหยาเหวาสอดประสานนิ้วทั้งสิบกุมท้ายทอย เอนแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้

เฮ้อ ผลงานของเขาโน้มเอียงไปทางวิชาการและดั้งเดิมมาตลอด ตอนนี้จะให้มาคิดหาจุดขายเพื่อดึงดูดคนรุ่นใหม่ ช่างยากอยู่บ้างจริง ๆ