กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 311 หลักฐาน
หยางรุ่ย: “ถูกต้องแล้ว”
ฉีจือมองหยางรุ่ยที่หน้าด้านหน้าทน
ทันใดนั้นนางไม่รู้ว่าจะรู้สึกโกรธหรือเสียใจดี
นิ้วเรียวงามดุจต้นหอมชี้ไปที่หยางรุ่ย
อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ชี้อยู่นานสองนาน
ก็ยังพูดอะไรออกมาไม่ได้เลย
ท้ายที่สุดนางก็ยอมจำนนและลดมือลง
เอ่ยปากว่า: “คุณไปเถอะ”
“คุณอยากจะทำอะไร อยากจะช่วยใคร ฉันไม่เกี่ยว”