กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 308 ใจเอนออกห่าง
หยางรุ่ยหันร่างกลับไป เขาก็เห็นหญิงสาวที่คุ้นเคยอีกคนหนึ่ง
นางยืนอยู่ไม่ไกลจากประตูเรือนของหยางรั่วอวิ๋น
ราวกับว่านางไม่ได้นอนมาทั้งคืน ขณะนี้บนร่างจึงคลุมด้วยผ้าห่มเพื่อกันความหนาวเย็นยามดึก
บนใบหน้าดูมีความเหนื่อยล้าปรากฏอยู่
เส้นผมเองก็ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย
สวมรองเท้าส้นสูงคู่หนึ่ง ทั้งยังไม่ได้นั่งพักลงเลยแม้แต่น้อย
ยืนรอมาตลอดทั้งคืน เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้เหนื่อยเพียงใด
ผู้ที่มาไม่ใช่ใครอื่น ทว่าคือฉีจือน้าหญิงของนั่วนั่วและเป้ยเป้ยนั่นเอง
หยางรุ่ยดูปราดเดียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายรอเขามาทั้งคืนแล้ว