กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 273 เจอคนคุ้นเคย
ในรถที่หวังเฉียงขับมามีทั้งอาหารและเครื่องดื่ม
หยางรุ่ยไม่ได้กินอะไรมาทั้งวันจึงทานเข้าไปไม่กี่คำ
จากนั้นเขาก็พิงเบาะแล้วหลับไป
ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้หยางรุ่ยยังไม่ได้พักผ่อนให้เพียงพอเลย
อีกทั้งยังใช้แรงไปไม่น้อย
การนอนหลับครั้งนี้หลับสนิทดีจริง ๆ
จนกระทั่งหวังเฉียงจอดรถเรียบร้อย จึงหันกลับมาปลุกหยางรุ่ย
เขาเอ่ยขึ้นว่า “หลานเขย เราถึงแล้วครับ”
หยางรุ่ยเงยหน้าขึ้น พบว่าหวังเฉียงขับรถมาถึงหมายเลขหนึ่งถนนจงซานแล้ว