Chapter 0242

ตอนที่ 242 เสน่ห์แห่งจุมพิตนั้น

สำหรับหน้าแผลเป็น หยางรุ่ยคิดว่าเท่านี้ก็พอแล้ว

แม้อีกฝ่ายจะทำให้เขาขุ่นเคืองถึงสองครั้ง

แต่ต่อให้เอาทั้งสองครั้งมารวมกัน ก็ไม่ได้ทำให้หยางรุ่ยโกรธจริง ๆ จัง ๆ

ซ้ำยังรู้สึกว่าอีกฝ่ายดูน่าขันเสียด้วยซ้ำ

ดังนั้นจึงยังไม่ถึงขั้นต้องฆ่าแกงกันให้สิ้นซาก

นอกประตูตู้ ชิวปามองรถจักรยานยนต์ของหยางนั่วนั่ว

เขาเอ่ยถาม “คุณหนู คุณอยากจะกลับไปพร้อมกับพวกเรา หรือว่า……”

หยางนั่วนั่วนำมือเล็ก ๆ ที่ถูกหยางรุ่ยจับไว้ตลอดเวลาออกมาแล้ว

เธอจ้องชิวปาพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ฉันจะขี่รถกลับ พวกคุณกลับไปก่อนเถอะ”