กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 233 เกี๊ยวน้ำบ้าน ๆ
หยางรุ่ยใช้สองมือไถหน้าจอโทรศัพท์มือถือ แล้วส่งรูปถ่ายให้หยางนั่วนั่ว
หยางนั่วนั่วมองเห็นข้อความในโทรศัพท์ นางค่อย ๆ โค้งมุมปากขึ้นเล็กน้อย
พลางเงยหน้ามองท้องฟ้าเบื้องบน
เอ่ยเสียงแผ่วว่า “วันเกิดฉันตรงกับวันที่สิบห้าตามปฏิทินจันทรคติ ทุกครั้งที่ถึงวันเกิดเลยได้เห็นดวงจันทร์แบบนี้เสมอ”
หยางรุ่ยไม่ได้พูดอะไร เขานั่งฟังหยางนั่วนั่วระบายความในใจอย่างเงียบ ๆ
หยางนั่วนั่ว “ตอนอายุสิบขวบ ฉันก็เจอทางแยกตรงนี้เข้า”
“แต่หลายปีมานี้ ฉันมาดูคนเดียวตลอดเลย”
พูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของหยางนั่วนั่วก็เผยความซึมเศร้าออกมาเล็กน้อย
หยางรุ่ยทอดสายตามองหยางนั่วนั่วด้วยแววตาอ่อนโยน