กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 228 นกคีรีบูนในกรงทอง
เมื่อพูดจบประโยคเหล่านั้น เฉินเหมยก็โบกมือให้หยางรุ่ย
แล้วหันหลังเดินเข้าคฤหาสน์ของตัวเองไป
เธอเกรงว่าหากยืนรออยู่อีกเพียงไม่กี่นาที เธอคงอดใจไม่ไหวแน่
อดใจไม่ไหวที่จะกลืนคำพูดตัวเองเมื่อครู่ แล้วเชิญหยางรุ่ยให้เข้ามาข้างใน
หยางรุ่ยสตาร์ทรถแล้วขับออกจากคฤหาสน์ของเฉินเหมย
ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นคนเสนอเองว่าเรื่องเมื่อคืนก็แค่ความสัมพันธ์ชั่วคืน
เขาก็ไม่จำเป็นต้องตื๊อให้เสียเวลา
อย่างไรเสียวันเวลาอีกยาวไกล หยางรุ่ยไม่ห่วงเลย
เฉินเหมยยืนอยู่บนระเบียงชั้นสองของคฤหาสน์