กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 209 คนไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือ
หยางนั่วนั่วยืนอยู่ตรงนั้น สองมือโอบกอดตัวเองไว้
ทำให้ความอวบอิ่มที่หน้าอกดูโดดเด่นยิ่งขึ้น
มองหยางรุ่ยด้วยสีหน้าดูแคลน
“ฉันจะมาหาคุณทำไมได้อีกล่ะ ฉันแค่กลัวว่าคุณจะไปพัวพันกับผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อกู้เชียนเชียนมากเกินไป”
หยางรุ่ย: “อ้อ ที่แท้ก็เป็นห่วงผม”
หยางนั่วนั่ว: “หุบปากไปเลย คุณนี่เหมือนหมาตัวผู้ เห็นผู้หญิงเป็นไม่ได้ต้องเข้าหาตลอด”
หยางรุ่ย: “ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ อย่างคุณนี่ผมยังไม่เคยเข้าหาเลย”
หยางนั่วนั่วยื่นมือออกไปหยิกที่แขนของหยางรุ่ย
ท่าทางออดอ้อนของอีกฝ่าย ถึงแม้ว่าจะมีฝีมืออยู่บ้าง