กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 207 กู้เชียนเชียน
ชายวัยกลางคนไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ
เขาเผยยิ้มให้หยางรุ่ยและไป๋เจี๋ยด้วยท่าทางเกรงใจเล็กน้อย
แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ขออภัยจริงๆ ที่เสียมารยาทครับ”
หยางรุ่ยพยักหน้าตอบ
อีกฝ่ายหมุนตัวเดินจากไปอย่างสง่างามโดยไม่รบเร้าต่อไปอีก
ไป๋เจี๋ยเงยหน้าขึ้นมองหยางรุ่ยแล้วพูดว่า “เถ้าแก่ ไม่เกี่ยวกับฉันนะคะ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ยืนรออยู่ที่นี่เพื่อคุณ”
หยางรุ่ยย่อมไม่ตำหนิไป๋เจี๋ยอยู่แล้ว
ทว่าเมื่อเห็นไป๋เจี๋ยดูน่าแกล้ง หยางรุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะอยากรังแกอีกฝ่าย
“ต้องเป็นเพราะเธอมาทำตัวยั่วยวนอยู่ที่นี่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นแมลงวันคงไม่บินมาตอมไข่ที่ไร้รอยร้าวหรอก”