เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 204 ไกด์ท่องเที่ยว
จุดหมายปลายทางนั้น แน่นอนว่าเป็นความพยายามที่จะให้หยางรุ่ยพักอยู่ที่โรงแรมแห่งนี้
หยางรุ่ยอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ในตอนแรกบ้านหลังนี้เป็นของอู๋ลี่เหมยและต่อมาก็เป็นหลินเมี่ยวอวี่
ตอนที่ได้รับโทรศัพท์ในวันนี้เขายังคิดอยู่เลยว่าตนคงไม่ต้องซ่อนสาวงามในเรือนทองอีกต่อไปแล้ว
ปล่อยให้เฉินโม่เช่าก็ให้เช่าไปเถอะ
แต่ไม่นึกเลยว่าตอนนี้จู่ ๆ เฉินเยี่ยนจะโผล่มาอีกคน
เฉินเยี่ยนขยับเข้าไปใกล้หยางรุ่ย ใบหน้าเล็กที่งดงามประณีตขยับเข้าไปใกล้หูของหยางรุ่ย
ลมหายใจหอมดั่งกล้วยไม้ เธอเอ่ยเสียงเบาว่า “พี่หยางรุ่ยคะ พี่อยากพาฉันไปดูห้องของพี่ไหม”
นี่ไม่ใช่การบอกนัย ๆ แล้ว แต่มันคือการบอกตรง ๆ
เมื่อครู่ตอนที่มีเฉินโม่อยู่ หยางรุ่ยไม่ได้สังเกตการแต่งกายของเฉินเยี่ยนในวันนี้อย่างละเอียด