กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 192 พิพากษาและลงทัณฑ์
เมื่อสัมผัสได้ถึงเชือก หวังเอ้อร์จู้ก็รู้ว่ามีคนมาช่วยตนแล้ว
เขาซดน้ำที่เหลืออยู่น้อยนิดในมือจนหมด
มือพิการของหวังเอ้อร์จู้กำเชือกเอาไว้
เขาปีนขึ้นมาจากหลุมพรางด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง
ทันทีที่ขึ้นไปได้ หวังเอ้อร์จู้รีบหลบเข้าไปใต้ร่มเงาไม้
เขาหอบหายใจถี่ พร้อมกับซ่อนกระเป๋าในมือไว้ด้านหลัง
เขามองคนที่ช่วยตนออกมาตรงหน้าด้วยความระแวดระวัง
คนที่มาเป็นชายหนุ่ม ดูอายุราว ๆ ยี่สิบกว่าปี
อายุน้อยกว่าหวังเอ้อร์จู้เสียอีก