กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 160 บุตรแห่งโชคชะตาเริ่มลงมือ
“ใช่ ค่ะคุณหนูใหญ่”
ลูกน้องคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ตระหนักได้ว่าคนในห้องนี้คือใคร
ชายแผลเป็นสีหน้าเขียวคล้ำ เขาฟาดฝ่ามือลงบนหัวของลูกน้อง
“ตอนทำกับดัก ทำไมถึงไม่พิจารณาจุดนี้ให้ดี”
ลูกน้องที่โดนตีไม่กล้าต่อปากต่อคำ
กระซิบเสียงเบาว่า “ตำแหน่งนี้เหมาะสมที่สุดแล้วจริง ๆ ครับ คุณหนูใหญ่ไม่ได้กลับมาพักที่นี่นานแล้ว ขอโทษที่พวกเรามองข้ามจุดนี้ไป”
ชายแผลเป็นขมวดคิ้ว
เรื่องนี้โทษลูกน้องไม่ได้จริง ๆ
พวกเขาเกษียณอายุมาหลายปีแล้ว หลังจากมาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ราบรื่นมาตลอด