กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 126 บริการรูมเซอร์วิส
หยางรุ่ยย่อมไม่คิดจะรวบรัดกินหยางนั่วนั่วอย่างแน่นอน
เพราะอย่างไรอีกฝ่ายก็มีสถานะพิเศษ หากขืนทำลงไปก็รังแต่จะนำมาซึ่งความยุ่งยากในภายหลัง
ดังนั้นแม้ในใจจะร้อนรุ่ม แต่หลังจากเอาเปรียบจนพอใจแล้ว เขาก็ปล่อยตัวอีกฝ่ายไป
หยางนั่วนั่วเพราะหายใจไม่สะดวก แววตาของนางจึงดูเลื่อนลอยเล็กน้อย
ใบหน้าสวยหวานอาบไปด้วยสีระเรื่อชวนมอง แววตาคู่งามเปี่ยมไปด้วยหยาดน้ำตาราวกับจะยั่วยวน
นางหอบหายใจอยู่หลายครั้งกว่าจะกลับมาเป็นปกติ
พอมองเห็นว่าตัวเองยังถูกหยางรุ่ยโอบกอดไว้ในอ้อมแขน นางก็กล่าวด้วยเสียงเย็นชา “ปล่อยฉัน”
หยางรุ่ยกล่าว “ถ้าปล่อยตอนนี้ เธออาจจะล้มลงไปกองกับพื้นเอานะ”