กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 113 ห่างกันไม่นานยิ่งรักใคร่
พนักงานต้อนรับที่โรงแรมเล็กแห่งนี้จำหยางรุ่ยได้
เพราะหยางรุ่ยเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีขนาดนั้น ประกอบกับคืนนั้นตนเองทำเรื่องที่ละอายใจไว้
ชั่วขณะนั้นจึงไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองหยางรุ่ยสักนิด
ในใจพึมพำว่า “หล่อแล้วนิสัยแย่จริง ๆ วันก่อนยังอยู่กับอาจารย์ของตัวเอง วันนี้กลับมากับสาวสวยคนอื่นอีกแล้ว”
หยางรุ่ยย่อมไม่มีอารมณ์ไปสนใจความคิดของคนเดินผ่านไปมา
เขาเข้าไปในห้องพักพร้อมกับโจวจือหนานและช่วยเธอเก็บของ
หยางรุ่ยเห็นโจวจือหนานมีกระเป๋าเดินทางเพียงใบเดียว
จึงถามอย่างสงสัยว่า “เธอมีของแค่นี้เองเหรอ”
โจวจือหนานตอบ “อื้อ ของหลายอย่างที่อังกฤษ ฉันยกให้เจ้าของห้องเช่าคนนั้นไปหมดแล้ว”