กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 104 ในบรรดาผู้คนพันล้านคน มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่เฉิดฉาย
เมื่อเห็นว่าหยางรุ่ยหยุดอยู่กับที่ตามที่พูดไว้จริงๆ
อารมณ์ของหวังชางโหย่วจึงได้มั่นคงขึ้นเล็กน้อย
“เมื่อกี้แกบอกว่าจะช่วยคิดวิธีให้ วิธีอะไร”
หยางรุ่ย “ตำแหน่งที่คุณอยู่ตอนนี้ ถ้าขับรถไปท่าเรือต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง”
“ตลอดเส้นทางเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจ คุณคิดว่าตัวเองจะไปถึงท่าเรือได้เหรอ”
หวังชางโหย่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“งั้นแกบอกมาสิ ว่าควรทำยังไง”
หยางรุ่ย “ผมสามารถเรียกเฮลิคอปเตอร์มาส่งคุณที่ท่าเรือได้ ตลอดทางจะไม่มีสิ่งกีดขวาง คุณว่าไง”
หวังชางโหย่วคิดตาม แต่นี่เป็นวิธีที่ทำได้จริง