เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 65 การแบ่งส่วน
อู๋ลี่เหมยตีมือของหยางรุ่ยที่ยื่นมาหาเบา ๆ เธอตวัดสายตาค้อนใส่เขาอย่างมีเสน่ห์ก่อนจะเอ่ยเสียงหวาน “อย่าแกล้งน่า ฉันหลอกเขาบอกว่าจะลงมาทิ้งขยะ เวลามันไม่พอแล้ว”
หยางรุ่ยเลิกคิ้ว “ทำไมถึงไม่พอ”
ใบหน้าสวยหวานที่ดูสง่างามและฉลาดเฉลียวของหญิงงามวัยสุกงอมขึ้นสีระเรื่อ เธอไม่ได้ตอบคำถามที่หยางรุ่ยรู้อยู่แก่ใจ ในใจเธอรู้ดีว่าหยางรุ่ยเข้าใจชัดเจนว่าเธอกังวลเรื่องอะไร
หยางรุ่ยสังเกตเห็นความลำบากใจของเธอจึงเลิกหยอกล้อและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เธอไม่ต้องขึ้นไปแล้ว ไปกับผมเดี๋ยวนี้เลย”
อู๋ลี่เหมยร้อนรนขึ้นมาทันที “เธอจะทำอะไรเนี่ย ฉันบอกแล้วไงว่าเขาอยู่ที่บ้าน”
เธอรู้สึกว่าหยางรุ่ยกล้าบ้าบิ่นเกินไป ตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งคู่มีข้อตกลงกันว่าห้ามเข้าไปยุ่งกับชีวิตปกติของอีกฝ่าย ในใจของเธอนั้นแม้จะหวั่นไหวและเอนเอียงไปทางหยางรุ่ยมานานแล้ว แต่ชีวิตที่ดูมั่นคงในตอนนี้กลับเป็นสิ่งที่เธอโหยหามาตลอด