กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 51 เข้าใจผิด
ข้างกายหยางรุ่ย ใบหน้าสวยประณีตของเป้ยเป้ยขมวดเป็นปม
คิ้วโก่งเรียวขมวดเข้าหากันแน่น
หยางรุ่ย: “ขอโทษที ผมนึกว่าเป็น...”
เป้ยเป้ยกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา
ปกติเธอเป็นคนร่าเริงที่สุด ถ้าต้องมาแสดงความอ่อนแอตอนนี้คงขายหน้าแย่
เป้ยเป้ย: “คุณ... คุณลุกออกไป”
แต่ขืนยื้อกันแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่เรื่อง
หยางรุ่ยเกิดความคิดแวบขึ้นมา พลันนึกถึงทักษะปลอบประโลมของระบบได้
เป้ยเป้ยแทบจะมึนงงด้วยความเจ็บปวดแล้ว เวลานี้ใบหน้าเล็กๆ ซีดเผือด และมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก