กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 48 อันอันผู้ช่วยคอยบังหน้า
ในขณะที่ความรู้สึกกำลังเข้มข้น บรรยากาศแสนอบอุ่นกลับถูกเสียงจากห้องนั่งเล่นขัดจังหวะ
รอยแดงระเรื่อบนใบหน้าอันนุ่มนวลของอู๋ลี่เหมยพลันหายวับไป ใบหน้าของนางซีดเผือดแล้วกล่าวว่า “นั่นอันอันหรือเปล่า? หรือว่าหวังชางโหย่วตื่นแล้ว คุณ...คุณรีบซ่อนตัวเร็วเข้า”
อู๋ลี่เหมยเองก็ไม่ทันสังเกตว่า ตัวนางไม่เต็มใจจะเรียกหวังชางโหย่วว่าสามีอีกต่อไปแล้ว
หยางรุ่ยกลับไม่ได้สนใจขนาดนั้น ต่อให้ถูกหวังชางโหย่วพบเห็นแล้วจะทำไม? ไม่ใช่แค่จุดอ่อนของหวังชางโหย่วอยู่ในกำมือเขาเท่านั้น แต่ตัวเขายังเป็นเจ้าของห้องเช่าของหวังชางโหย่ว อีกฝ่ายยังต้องหวังพึ่งความสะดวกสบายจากทางฝั่งเขา จึงย่อมไม่กล้ากำเริบเสิบสานเกินไปนัก