เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 34 สำนักงาน
เล่นกันอยู่เกือบทั้งวัน บนถนนขากลับสาว ๆ หลายคนต่างเหนื่อยล้าจนหมดเรี่ยวแรง
โดยเฉพาะหยวนหยวนที่ช่วงนี้ต้องคอยตามหยางรุ่ยไปไหนมาไหน แถมยังเล่นมาทั้งวัน ทำให้เธอเหนื่อยล้ากว่าสาวอีกสองคน ร่างกายทิ้งตัวลงบนเบาะข้างคนขับจนไม่มีแรงแม้จะลืมตาหรือขยับตัว
หยางรุ่ยที่กำลังขับรถอยู่ไม่ได้หยอกล้ออะไรเธอ เขารู้ดีว่าช่วงนี้หยวนหยวนต้องเหนื่อยเพราะเขามากแค่ไหน ต่อให้เป็นคนหนุ่มสาวก็ยังคงทนความเหนื่อยล้าขนาดนี้ไม่ไหว
ใคร ๆ ก็บอกว่าคนหนุ่มสาวมีพลังเหลือล้น แต่พลังของหยางรุ่ยนั้น แม้แต่ชายฉกรรจ์ก็ยังเทียบไม่ติด ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาต้องรับมือกับโจวเหมยฉินและอู๋ลี่เหมยก็พิสูจน์ให้เห็นแล้ว ยิ่งเป็นสาวน้อยบอบบางอย่างหยวนหยวน ก็ย่อมไม่ไหวเป็นธรรมดา
ทันทีที่เขานึกถึงสตรีวัยสุกงอมทั้งสองคน สายตาของหยางรุ่ยก็เหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นตาที่ริมถนนเข้าพอดี ซึ่งก็คือโจวเหมยฉินนั่นเอง
เขาเหลือบมองเบ้ยเป้ยที่กำลังง่วงงุนอยู่ที่เบาะหลังแล้วเอ่ยถาม “เบ้ยเป้ย เธอขับรถเป็นไหม พอดีฉันมีธุระต้องจัดการด่วนน่ะ”