เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 29 ความแค้นเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
หยางรุ่ยปฏิบัติต่อหยวนหยวนอ่อนโยนกว่าใคร คนอื่นเห็นเขาก็กลัว สายตาของเขามักแฝงปราณชั่วร้ายที่เย็นชาและดุดัน มีเพียงหยวนหยวนเท่านั้นที่ความดุดันนั้นหายไปหมดสิ้น เขาตั้งใจพูดจาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและเต็มไปด้วยความอดทน
หยวนหยวนนิสัยอ่อนไหวเปราะบาง ขาดคนทะนุถนอมมาตลอด จึงทนรับความอ่อนโยนเช่นนี้ไม่ไหว หางตาคู่สวยคู่นั้นแดงระเรื่อ ในดวงตาเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาที่คลอหน่วย นั่นเป็นความรู้สึกตื้นตันและถวิลหาเมื่อได้รับความรัก
หยางรุ่ยลดน้ำเสียงลง พูดปลอบประโลมเบา ๆ “ร้องไห้อีกแล้วเหรอ เป็นอะไรไป ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”
หยวนหยวนเม้มริมฝีปากนุ่มสีชมพูแน่น ส่ายหัวเบา ๆ ศีรษะเล็ก ๆ เอนซบข้างเขาทันที แววตาเต็มไปด้วยความถวิลหา
หยางรุ่ยรู้สึกอบอุ่นในใจ พึมพำกับตัวเองในใจ ช่างเป็นหญิงสาวที่ดีจริง ๆ ทั้งใสซื่อและจริงใจ
เขายกมือขึ้นใช้ปลายนิ้วโป้งเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของเธอเบา ๆ ปลายนิ้วสัมผัสผ่านผิวแก้มเนียนนุ่ม การเคลื่อนไหวอ่อนโยนจนเหลือเชื่อ