กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 24 ในห้องนอนของนาง
หยางรุ่ยและอู๋ลี่เหมยนั่งอยู่ข้างเตียงด้วยกัน หยางรุ่ยคาบบุหรี่ไว้ในปาก อู๋ลี่เหมยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบไฟแช็กขึ้นมาช่วยจุดไฟให้เขา
อู๋ลี่เหมยเกลียดกลิ่นบุหรี่มาโดยตลอด ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหวังชางโหย่วไม่เคยได้รับอนุญาตให้สูบบุหรี่ในห้องนอน แม้แต่จะสูบก็ต้องออกไปนอกประตูหรือที่หน้าต่าง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหยางรุ่ย นางกลับยอมจำนนโดยสัญชาตญาณ ไม่ใช่เพราะเต็มใจประจบเอาใจ แต่เพราะความจนใจที่ถูกกุมจุดอ่อนไว้
เขามองอู๋ลี่เหมยที่ดูประหม่าอยู่ข้างกาย กำลังจะพูดอะไรบางอย่างเพื่อจี้จุดอ่อนของหวังชางโหย่ว จู่ ๆ โทรศัพท์บนหัวเตียงก็ดังขึ้น เสียงเรียกเข้า “ติ๊งหน่อง” ทำลายความเงียบในห้องลง
อู๋ลี่เหมยได้สติขึ้นมาทันที สีหน้ากลายเป็นตื่นตระหนก รีบพูดกับหยางรุ่ยว่า “คุณ...คุณหลบไปก่อนเถอะ ฉันจะรับสาย ถ้าเกิดเขาฟังออกว่ามีอะไรผิดปกติจะแย่เอา”