เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 10 สิ่งยั่วยวน
เมื่อนึกถึงตอนเช้านี้ที่เธอสวมชุดค่อนข้างเบาสบาย ในใจของโจวเหมยฉินก็อดกังวลไม่ได้ เธอเกรงว่าจะปรากฏสิ่งที่ไม่เหมาะสมให้ใครเห็น
สีหน้าของเธอค่อนข้างฝืน เธอปรับท่าทางการนั่งของตนเองโดยไม่รู้ตัว
หยางรุ่ยสังเกตเห็นถึงความประหม่าของเธอ เขาจึงไม่ได้กวาดสายตามองมากเกินไป แต่สายตากลับหยุดอยู่ที่ข้อเท้าที่บวมเป่งของเธอเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เธอรู้สึกอึดอัดมากไปกว่านี้
ความกังวลของโจวเหมยฉินนั้นสมเหตุสมผล เพราะมีชายเสื้อผ้าบางส่วนโผล่ออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ
ทั้งสองจมดิ่งอยู่ในบรรยากาศที่แปลกประหลาดและน่าอึดอัดนี้ โดยไม่มีใครยอมเปิดปากพูดก่อน
จนกระทั่งพยาบาลฝึกหัดที่เตือนหยางรุ่ยเมื่อครู่เดินเข้ามา เอ่ยเตือนเบา ๆ ว่า “คุณถอดถุงน่องของคุณแม่ออกนะครับ เตรียมจะไปถ่ายภาพเอกซเรย์แล้ว
หยางรุ่ยชะงัก สายตามองไปที่ข้อเท้าของโจวเหมยฉินที่หุ้มด้วยถุงน่องดำ สีหน้าของเขาแข็งค้างไปชั่วขณะ เพราะการถ่ายภาพเอกซเรย์จำเป็นต้องถอดถุงน่องออกเพื่อไม่ให้กระทบต่อผลการตรวจ