กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 1 เปิดเรื่องด้วยการตกงาน
“แกทำห่าอะไรไม่ได้เรื่องเลยหรือไง ถ้าทำไม่ได้ก็ไสหัวไป”
กระดาษเอสี่ปึกหนึ่งถูกปาใส่หัวของหยางรุ่ยจนกระจายเต็มพื้น
ชายวัยกลางคนหัวล้านอายุสี่สิบกว่าปีที่สวมเสื้อเชิ้ตซึ่งถูกดันด้วยพุงพลุ้ยกำลังมองหยางรุ่ยด้วยความโกรธจัด
“นี่น่ะเหรอที่เรียกกันว่าแผนงาน ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าพวกคุณที่เป็นนักศึกษาจบมหาวิทยาลัยน่ะ เข้าเรียนไปทำอะไรกันมา”
เขาถูกด่ากราดจนหน้าชา หยางรุ่ยได้แต่ยืนนิ่งไม่กล้าเอ่ยปาก
เพื่อนร่วมงานในห้องทำงานเมื่อได้ยินหัวหน้าด่าต่างวางงานในมือลงแล้วหันมาดูเรื่องสนุกกันอย่างกระตือรือร้น
นี่เป็นบริษัทโฆษณาขนาดไม่ใหญ่รวมแล้วมีพนักงานเพียงไม่กี่สิบคน
ทุกแผนกต่างเบียดเสียดกันอยู่ในอาคารสำนักงานชั้นเดียว