0138

⬢⬢⬢

ตอนที่ 138 กับดักม่านแสง: วิกฤตซ้อนวิกฤต

แสงจ้าค่อย ๆ สลายไป ยานบินราวกับข้ามผ่านกาลเวลา แสงเรืองนวลแผ่ไปทั่วบริเวณ อากาศเต็มไปด้วยความผันผวนของพลังงานประหลาด

มองผ่านหน้าต่างกราบเรือออกไป เห็นทัศนียภาพราวฝันตรงหน้า: กลุ่มเมฆพลังงานหลากสีลอยอยู่ ราวกับภาพวาดนามธรรมขนาดยักษ์ ส่วนไกลออกไป อาคารรูปร่างประหลาดเปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ราวกับภาพลวงตาที่เลือนรางไร้ตัวตน

“ที่นี่ที่ไหนกัน?” รอสพึมพำกับตัวเอง ดวงตาเบิกโพลงราวกับอยากจะจารึกภาพตรงหน้าลงในความทรงจำให้หมดสิ้น