ตอนที่ 72

ตอนที่ 72

【สนุกจัง! เอาอีก!】เสียงในใจของเฉินเฉินนั้นทั้งใสและสว่าง เขาดีใจจนขาเล็ก ๆ ทั้งสองข้างเตะไปเตะมาไม่หยุด

โจวซิ่งเอ๋อร์อดขำท่าทางหัวเราะอย่างโง่เขลาของเขาไม่ได้ มือที่ถือกลองเขย่าก็ยิ่งแกว่งอย่างสนุกสนาน แสงแดดสาดส่องเข้ามาทางร่องหน้าต่างอาบไล้คนตัวใหญ่หนึ่งคนตัวเล็กหนึ่งคนจนอุ่นไปทั่ว เธอหมอบหน้าลงแล้วใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำลายให้เฉินเฉิน ปากพึมพำเบา ๆ “ค่อย ๆ หัวเราะสิ เก็บน้ำลายหน่อยเจ้าแมวขี้ตะกละ”

ลู่วั่นอวี้สวมรองเท้าผ้าก้าวข้ามธรณีประตู ในมือยังถือถ้วยเคลือบเอาไว้ บนใบหน้ามีรอยยิ้ม “ซิ่งเอ๋อร์ เธอมานี่หน่อย”