ตอนที่ 70

ตอนที่ 70 ความหวังครั้งใหม่

ลู่วั่นอวี้หัวเราะพลางตบไหล่เธอเบาๆ “แม่สาวน้อยโง่เอ๊ย จะพูดเรื่องพวกนี้ไปทำไม ไปเก็บของเถอะ ชีวิตยังอีกยาวไกลนัก”

โจวซิ่งเอ๋อร์ฟังแล้วรู้สึกอบอุ่นในใจ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น เธอพยักหน้าถี่ๆ หลายครั้ง น้ำเสียงดูเบาสบายขึ้นเล็กน้อย “ตกลงค่ะ ตกลง ได้มีนายจ้างที่ดีอย่างคุณนาย ฉันก็อยากอยู่ทำงานที่นี่ให้นานหน่อย ส่วนเรื่องอนาคตค่อยว่ากันค่ะ”

เธอหยุดเล็กน้อยแล้วเสริมอีกประโยค “บ้านฉันมีทั้งหมดเจ็ดคน แล้วยังมีเสี่ยวเถี่ยตั้นที่ยังกินนมแม่อยู่อีกคน อย่างน้อยต้องมีห้องนอนสี่ห้องถึงจะอยู่กันพอค่ะ”