ตอนที่ 42

ตอนที่ 42 คุณให้ผมกินข้าว ผมก็จะไม่ไปให้อาหารไก่อีกเด็ดขาด

เธอรับเด็กน้อยมาจากอ้อมอกของโจวซิ่งเอ๋อร์ ประคองไว้ในอ้อมแขนอย่างถนัดถนี่ จากนั้นค่อนข้างเก้งก้างเล็กน้อยขณะเลิกชายเสื้อขึ้น

เด็กน้อยสมกับเป็นนักกินตัวจิ๋ว พอได้กลิ่นหอมของน้ำนมแม่ เขาก็พบจุดหมายอย่างชำนาญ ปากเล็ก ๆ เริ่มขยับดูดนมอย่างแรง

【ว้าว ในที่สุดก็ได้กินนมแม่แล้ว ดีใจจังเลย!】

【หนูไม่ชอบกินนมผงรสชาติแปลก ๆ นั่นที่สุดเลย!】

【ดีใจจัง วันนี้จะได้อิ่มพุงกางแล้ว!】

เด็กน้อยดูดนมคำโตพลางส่งเสียงในใจออกมาอย่างร่าเริง

โจวซิ่งเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินเสียงในใจที่ทั้งนุ่มนิ่มและดูภูมิใจนั้นจนอดขำออกมาไม่ได้