เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 32 ความหอมจากตัวสวย
นับว่ามหัศจรรย์จริง ๆ
ทันทีที่พี่เลี้ยงคนนั้นถอยออกไป คุณชายน้อยที่ก่อนหน้านี้ยังดิ้นรนร้องไห้สุดชีวิตอยู่ในอ้อมกอดของไป๋ซูหลาน เสียงร้องของเขากลับค่อย ๆ แผ่วลงจริง ๆ
ต่อให้เขายังคงสะอึกสะอื้นสูดจมูกอยู่ แต่ท่าทีร้องไห้ฟูมฟายปานใจจะขาดเหล่านั้น ยุติลงอย่างสิ้นเชิงแล้วจริง ๆ
ลู่วั่นอวี้พอเห็นภาพนี้ก็ตกใจจนเบิกตากว้าง นางตะโกนออกมาด้วยความไม่น่าเชื่อว่า “ไม่ร้องแล้วจริง ๆ ด้วย เป็นเพราะพี่เลี้ยงคนนี้จริง ๆ หรือเนี่ย”
นอกจากความประหลาดใจ ลู่วั่นอวี้ก็รีบถามต่อว่า “แต่ว่า แล้วที่ลูกไม่ยอมดื่มนมเป็นปกติล่ะ เป็นเพราะอะไร? พักหลังมานี้จำนวนครั้งที่เขาดื่มนมก็น้อยมากจริง ๆ เวลาหิวจัด ๆ เท่านั้นถึงจะยอมดื่มฝืน ๆ บ้าง หากไม่หิวขนาดนั้น เขาจะไม่ยอมดื่มเด็ดขาด หากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ลูกต้องซูบผอมขนาดไหนกัน”