เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 28 เรื่องของโจวซิ่งเอ๋อร์ต่อหน้าคุณนายใหญ่
เธอหันกลับไปมองคุณนายเฒ่าฟู่ที่กำลังเท้าไม้เท้าอยู่ แล้วพูดด้วยความรู้สึกประหม่า “แม่คะ แม่ว่าเฉินเฉินอาจจะไม่เต็มใจอยู่ที่บ้านหลังนี้หรือเปล่าคะ ดูสิคะ พอเราออกมาเขาก็หยุดร้อง พอจะกลับเข้าในรั้วบ้านเขาก็ร้องไม่หยุดเลย เสียงแหบแห้งไปหมดแล้ว ถ้าอย่างนั้น ช่วงนี้ฉันขอพาเด็กไปอยู่ที่ตระกูลฝ่ายแม่ก่อนจะได้ไหมคะ”
คุณนายเฒ่าฟู่ยืนเท้าไม้เท้าอยู่ที่ประตูใหญ่มาโดยตลอด สถานการณ์ที่หลานชายตัวน้อยเข้าๆ ออกๆ เมื่อครู่นี้ เธอมองเห็นอย่างชัดเจน คุณย่าพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ฉันว่าใช้ได้ ตราบใดที่เด็กหยุดร้องได้ นั่นก็เป็นเรื่องดี การเปลี่ยนที่อยู่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร เธอพาพวกพี่เลี้ยงเด็กไปด้วย ให้พวกเธอตามไปคอยปรนนิบัติ”
ลู่วั่นอวี้ในใจก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ตราบใดที่ลูกชายสามารถหยุดร้องได้ เธอจะอยู่ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น