ตอนที่ 7

ตอนที่ 7 ผืนดินในบ้านคลั่งไปแล้ว

ทารกน้อยคนนั้นดูอายุเพียงไม่กี่เดือน ผิวพรรณละเอียดอ่อนราวกับเครื่องกระเบื้องสีขาว แก้มทั้งสองข้างแดงปลั่ง ดวงตากลมโตดำขลับดูราวกับผลองุ่นดำที่สุกงอมสองลูก เขาสวมเอี๊ยมสีแดงตัวจิ๋ว แขนและขาดูคล้ายรากบัวเป็นปล้อง ๆ ท้วม ๆ น่ารักเป็นพิเศษ

ทารกน้อยคนนั้นเมื่อเห็นโจวซิ่งเอ๋อร์ไม่เพียงไม่หวาดกลัว กลับฉีกยิ้มกว้างเผยให้เห็นรอยยิ้มที่สว่างไสวอย่างที่สุด เขาโบกมือน้อย ๆ ที่อวบอูม ขาเล็ก ๆ ถีบไปมาบนผ้าห่ม ในปากส่งเสียงหัวเราะคิกคัก

โจวซิ่งเอ๋อร์มองดูทารกน้อยที่น่ารักราวกับตุ๊กตาในภาพวาดเช่นนั้น ใจของนางพลันอ่อนระทวยลงทันตา