เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 357 แผนการ
พออ่านจบ เฉิงเยี่ยนก็รู้สึกสะท้อนใจอยู่ไม่น้อย
ความรักในยุคสมัยนั้นช่างแตกต่างจากยุคนี้จริงๆ
สมัยนั้นไม่ว่าจะคลุมถุงชนหรือรักกันเอง พอตกลงปลงใจเลือกใครแล้วก็เหมือนจะอยู่ด้วยกันไปตลอดทั้งชีวิต
แต่สมัยนี้ไม่ว่าจะจับคู่ให้หรือคบหากันเอง พอไม่สบอารมณ์ขึ้นมานิดหน่อยก็พร้อมจะเอ่ยปากหย่ากันเสียแล้ว
มันอาจไม่ได้เป็นแบบนั้นไปทั้งหมด แต่ถ้ามองจากภาพรวมในสังคมยุคนี้ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
เฉิงเยี่ยนเอ่ยขึ้น "ยุคสมัยนั้นหนทางมันยาวไกล ส่งจดหมายฉบับหนึ่งกว่าจะถึงมือก็กินเวลานานโข ข้าวของพังเสียหายทุกคนก็คิดแต่จะปะชุนซ่อมแซมให้กลับมาใช้ต่อได้
เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีก้าวหน้า ต่อให้อยู่ห่างกันหมื่นลี้ก็ยังพูดคุยเห็นหน้ากันได้ ของอะไรไม่ถูกใจนิดหน่อยก็โวยวายจะเปลี่ยนใหม่อย่างเดียว"
เสิ่นจิ้งซูหลุดขำ "เริ่มปลงชีวิตแล้วเหรอคะ"