กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 343 วางกับดัก
เมื่อได้ยินเสียงรำพึงนี้
หลี่ฮุยก็ใจกระตุกวูบ
มาแล้ว
ในที่สุดก็พูดถึงเขตเมืองเก่าแล้ว
ในฐานะ "เลขาฯ" หน้าที่ของเขาคือช่วย "แบ่งเบาความกังวล" ให้เจ้านาย แต่การอยู่ข้างกายผู้นำที่กุมอำนาจล้นมือเช่นนี้ สิ่งที่เจ้านายเกลียดที่สุดก็คือ "การยุแยงตะแคงรั่ว"
ต่อให้เรื่องนี้เขาจะเป็นฝ่ายถูกก็ตาม
จะบอกเจ้านายตรงๆ ก็ไม่ได้ แม้ทุกคนจะรู้เรื่องพรรค์นั้นในระบบราชการดี แต่การแบไต๋บอกโต้งๆ ว่าตนเอง "ข้ามหน้าข้ามตา" ต่อให้นายกเทศมนตรีรู้เรื่องราวเบื้องหลังก็คงจะเอือมระอาเขาอยู่ดี
ไม่ใช่แค่เรื่องข้ามหน้าข้ามตา แต่จะมองว่า "วุฒิภาวะทางการเมือง" ของเขายังไม่พอ และเส้นทางราชการของเขาก็อาจจะดับวูบลงแค่นี้