0319 บทที่ 319 ร้อนใจแล้วงั้นเหรอ

บทที่ 319 ร้อนใจแล้วงั้นเหรอ?

เวลาพริบตาเดียวก็ล่วงเลยมาถึงวันที่ยี่สิบมีนาคม

ทั้งเฉิงเยี่ยนและแม่ฮ่าวฮ่าวต่างก็ไม่ได้ไปหาพวกเจ้าของร้านบนถนนหม่านเซียงเลยจริงๆ

เฉิงเยี่ยนก็ยังคงตั้งแผงขายของ ส่วนแม่ฮ่าวฮ่าวก็ง่วนอยู่กับงานของตัวเอง

ถือว่าใช้ชีวิตได้เรื่อยๆ สบายๆ อยู่เหมือนกัน

ตอนนี้เวลาที่จู้จื่อตามเฉิงเยี่ยนมาตั้งแผง เฉิงเยี่ยนก็จะให้จู้จื่อเป็นคนผัดมาม่า เพื่อค่อยๆ สั่งสมประสบการณ์ เพราะหลังจากนี้เฉิงเยี่ยนตั้งใจจะปล่อยมือวางมือทั้งหมดอยู่แล้ว

สำหรับเรื่องนี้ พวกลูกค้าเองก็มีความรู้สึกทั้งดีใจและกังวลปนเปกันไป

ด้านหนึ่ง จ่ายเงินเท่ากัน ได้กินมาม่าผัดฝีมือเฉิงเยี่ยนย่อมดีกว่ากินฝีมือจู้จื่ออยู่แล้ว!

ฝีมือเฉิงเยี่ยนทำยังไงก็อร่อยกว่าจู้จื่อ ต่อให้จู้จื่อจะได้รับเคล็ดวิชาถ่ายทอดมาจากเฉิงเยี่ยนโดยตรงก็ตาม