กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 304 เฉิงเยี่ยนผู้ชายสายทื่อ
เฉิงเยี่ยนมองดูอาหารผัดบนโต๊ะของตัวเองที่ทั้งสีสัน หน้าตา กลิ่น และรสชาติดูครบเครื่องสมบูรณ์แบบ
แล้วก็หันไปมองอาหารเดือนไฟบนโต๊ะอาหารตัวเล็กของภรรยา ที่จัดจานมาอย่างประณีตทว่ารสชาติกลับดูจืดชืดไร้ชีวิตชีวา
เขาเงียบไปสองสามวินาที
แล้วเอ่ยกับซูเยวี่ยว่า “อาจารย์ซูครับ ผมขอยกกับข้าวไปกินที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะ ถ้าคุณกินเสร็จแล้วเรียกผมด้วย เดี๋ยวผมค่อยมากินต่อ”
เสิ่นจิ้งซู : ???
เดี๋ยวสิ เรื่องที่ฉันพูดมันใช่แบบนี้ที่ไหนกันเล่า?! ความหมายของฉันคือ ให้นายแบ่งให้ฉันกินสักคำก็ยังดีนะ!
เฉิงเยี่ยน นายมันสมองทึ่มทื่อหรือไงกัน!
ซูเยวี่ยมองใบหน้าที่บึ้งตึงปั้นยากของเสิ่นจิ้งซู แล้วก็ระเบิดเสียงหัวเราะฮ่าๆๆๆ ออกมาทันที