0286 บทที่ 286 สันดานโจรยังไม่สิ้น

บทที่ 286 สันดานโจรยังไม่สิ้น

บนหัวของหวังหมิ่นผุดเครื่องหมายจุดไข่ปลาขึ้นมาสามจุด

เอารถไปขายแล้วค่อยยืมเงินเพิ่มอีกหน่อย เอาไปโปะหนี้เงินกู้ธนาคารทั้งหมดให้หมดในคราวเดียวเนี่ยนะ?

หวังหมิ่นแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า พ่อแม่ที่มีอุณหภูมิร่างกายตั้งสามสิบหกกว่าองศา จะพูดจาเลือดเย็นไร้ความรู้สึกออกมาได้ถึงขนาดนี้

พวกเขารู้ไหมว่ากว่าจะได้รถคันนี้มา เธอต้องพยายามขนาดไหน ต้องเจออะไรมาบ้าง!

แต่ในเมื่อตอนนี้ยังต้องพึ่งพาเงินของคนแก่ทั้งสองอยู่

หวังหมิ่นกัดฟันฝืนยิ้มแห้งๆ พลางเอ่ย "พ่อคะแม่คะ รถคันนี้ผ่อนแค่เดือนละห้าพันกว่าหยวนเองค่ะ หนูออกไปทำงานรับจ้างก็พอจ่ายแล้ว อีกอย่างพวกรถยนต์พลังงานใหม่แบบนี้ราคาตกเร็วนะคะ

ถ้าเอาไปขายตอนนี้ ทั้งที่เพิ่งขับไปได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ก็น่าจะขาดทุนไปตั้งห้าหกหมื่นแล้ว"

พ่อแม่ของหวังหมิ่นมองหน้ากัน

แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง