กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 279 ความโลภบังตา
วันที่ 4 ตุลาคม
หวังหมิ่นออกมาตั้งแผงขายของตามปกติ
สิ่งที่ทำให้เธอลำบากใจในตอนนี้ก็คือ เสวี่ยเม่ยเหนียงที่เฉิงเยี่ยนให้เธอมา ลำพังแค่แบ่งให้คนห้าสิบคนในกลุ่มก็ยังไม่พอด้วยซ้ำ เธอยังต้องเจียดส่วนหนึ่งไว้ขายให้พวกลูกค้าทั่วไปพวกนี้อีก
นี่มันเงินทั้งนั้นเลยนะ!
"เถ้าแก่ครับ ผมเอาเสวี่ยเม่ยเหนียงรสมะม่วงหนึ่งชิ้น แล้วก็ชาส้มโอดอกสายน้ำผึ้งหนึ่งแก้ว กับทิรามิสุสตรอว์เบอร์รีหนึ่งชิ้นครับ"
เด็กหนุ่มคนหนึ่งพูดอย่างอารมณ์ดี
"อืม"
หวังหมิ่นขานรับส่งๆ
เจ้าพวกยาจกนี่ ขัดขวางทางรวยเธออยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน น่าเบื่อชะมัด