กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 266 สร้างผลงานความดีความชอบแล้ว!
หลังจากคุยเรื่องสัพเพเหระเหล่านี้เสร็จ
เฉิงเยี่ยนมองรถขายของหวานที่จอดอยู่ในลานบ้านแล้วเอ่ยยิ้มๆ "หวังหมิ่นกลับมาตอนไหนเหรอ"
เสิ่นจิ้งซูนึกย้อนดูครู่หนึ่ง
"น่าจะประมาณสี่โมงเย็นนะจ๊ะ"
เฉิงเยี่ยนพยักหน้า นั่นก็คือตอนที่เขาเพิ่งจะขี่รถออกจากบ้าน หวังหมิ่นก็กลับมาถึงพอดี
เขาดูยอดเงินที่เข้าบัญชีแล้วยิ้มพูดว่า "หวังหมิ่นนี่ไว้ใจได้จริงๆ ทิรามิสุเต็มคันรถไม่มีเสียหายเลยสักชิ้น แล้วก็ไม่มีชิ้นไหนที่เธอกินเอง หรือแอบใช้บัญชีตัวเองรับเงินเลยด้วย"
เฉิงเยี่ยนรู้ดีแก่ใจว่าตัวเองทำทิรามิสุไปเท่าไร และถ้าขายหมดจะได้เงินเท่าไร