กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 264 ใครก็หยุดฉันไม่ได้!
สี่โมงครึ่งช่วงเย็น
เสี่ยวซื่อยืนอยู่ชั้นล่าง มองดูเฉิงเยี่ยนขี่รถขายอาหารเป็ดเหลืองน้อยเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย
เขาอยากกินจนแทบทนไม่ไหว
เขาหันกลับไปมองคนในบ้าน
เหล่าต้า เหล่าเอ้อร์ และเหล่าซานยังคงนอนหลับอยู่ในห้อง
ปกติพวกเขามักจะออกไปเคลื่อนไหวด้านนอกหลังตีหนึ่งไปแล้ว เพราะเวลานั้นไม่มีคน แถมยังไปแต่ที่ที่คนน้อย ถึงจะนับว่าค่อนข้างปลอดภัย
ดังนั้นเวลานอนของทั้งสามคนจึงสลับกับเขาคนละขั้ว
เสี่ยวซื่อบ่นพึมพำ "ทำไมพวกพี่ออกไปเดินเล่นกันได้ทุกวัน แต่ผมกลับไปไม่ได้ล่ะ"
ในแก๊งนี้มีแค่เขาคนเดียวที่ต้องอุดรู้อยู่แต่ในบ้าน เพราะอีกสามคนกลัวว่าถ้าเขาออกไปแล้ว เกิดเจอของกินหรือของเล่นอะไรถูกใจเข้าจะก้าวขาไม่ออก