เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 254 ชูจุดขายความคุ้มค่าเกินราคา
รับรองว่าถูกใจงั้นเหรอ?
ผู้เฒ่าหลัวปิ่งเหวินรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนสบประมาท
ปรมาจารย์ครัวแป้งอย่างเขานั่งหัวโด่อยู่ในร้านทั้งคน แผงลอยหน้าไหนจะกล้าบอกว่าขนมที่ตัวเองทำจะทำให้เขาถูกใจได้กัน
แม่ฮ่าวฮ่าวได้แต่ยิ้มแป้นโดยไม่คิดจะอธิบายอะไร
ยังไงก็ต้องให้ผู้เฒ่าหลัวได้เจอความตะลึงงันเสียหน่อย ให้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของซูหว่านคนนี้บ้าง
ไม่นานนัก พนักงานก็เดินกลับมาด้วยความตื่นเต้น
พนักงานสองสามคนวางกล่องทิรามิสุลงบนโต๊ะในโซนพักผ่อน พร้อมกวักมือเรียกทั้งแผนกหน้าร้านและในครัวให้มากินด้วยกัน
"ตอนเดินไปซื้อยังคิดอยู่เลยว่าเถ้าแก่แอบขี้เหนียว ที่แท้ก็เป็นเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยนี่เอง!"
"ตอนเห็นรถคันนั้นแวบแรกยังนึกว่าเป็นเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยตัวปลอมเสียอีก จนกระทั่งได้เห็นร่างที่คุ้นเคยนั่นแหละ"